7 wskazówek dotyczących wiosennej pielęgnacji pastwisk

Wiosenna trawa jest kusząco świeża, ale także delikatna, a darń często nadal podmokła. Jeśli zwierzęta zostaną wpuszczone na pastwisko zbyt wcześnie, mogą uszkodzić darń kopytami lub racicami, co znacznie ogranicza zdolność runi do regeneracji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pastwiska letnie – zwierzęta powinny być wypuszczane dopiero wtedy, gdy porost osiągnie co najmniej 10 cm, a gleba będzie wystarczająco sucha i twarda.

Zanim wypuścimy zwierzęta, dokładnie sprawdzamy ogrodzenia. Skupiamy się przede wszystkim na przewodach ogrodzeń elektrycznych – taśmy i druty mogą być uszkodzone przez mróz, wiatr lub dzikie zwierzęta. Sprawdzamy również stabilność słupków i stan desek. Uszkodzone elementy należy naprawić. Przy tej okazji warto też upewnić się, że na pastwisku nie znajdują się niepożądane przedmioty ani śmieci.

Wczesna wiosna to idealny czas na nawożenie. Najlepiej najpierw pobrać próbkę gleby i sprawdzić jej pH oraz składniki odżywcze – dzięki temu możemy nawozić celowo i skutecznie. Nawożenie „na ślepo” często przynosi słabsze efekty. Wapnowanie lub zastosowanie nawozu dostosowanego do potrzeb zwiększa plon, poprawia jakość paszy i wzmacnia odporność całego pastwiska.

Niektóre pastwiska mogą być osłabione po poprzednim sezonie, co wpływa na jakość i ilość paszy. Jeśli to konieczne, wczesną wiosną przeprowadzamy dosiew odpowiednią mieszanką pastwiskową. Najlepszy moment to wczesna wiosna, kiedy jest jeszcze wystarczająco dużo wilgoci i nowe nasiona mają dobre warunki do ukorzenienia się.

Przed wypuszczeniem zwierząt ważne jest, aby przejść się po pastwisku i upewnić się, że nie rosną tam trujące rośliny. W polskim krajobrazie możemy spotkać np. jaskier, glistnik, wilczomlecz, czeremchę i inne. Szczególną uwagę należy zwrócić także na drzewa – niebezpieczne są np. cis pospolity, tuje, jałowiec, robinia akacjowa, klon czy drzewa pestkowe. Pastwisko należy kontrolować regularnie przez cały rok.

Wiosenna trawa zawiera dużo fruktanów – prostych cukrów, które mogą zaburzyć równowagę flory jelitowej. Nagła zmiana paszy może u koni prowadzić do ochwatu, a u przeżuwaczy do śmierci mikroorganizmów w żwaczu. Przejście z suchej paszy zimowej na świeżą zielonkę musi być stopniowe. Optymalnie trwa to 2–3 tygodnie, w trakcie których organizm przyzwyczaja się do nowego trybu żywienia.

W ostatnich latach lata stają się coraz suchsze, co stanowi duże obciążenie dla pastwisk. Nawadnianie jest możliwe, ale trudne i często niewykonalne. Znacznie skuteczniejsze jest podzielenie pastwiska na mniejsze sektory. Dzięki rotacyjnemu wypasowi pozwalamy poszczególnym częściom się zregenerować, co zwiększa plon i poprawia jakość paszy.

Dzięki odpowiednio wczesnej i przemyślanej pielęgnacji wiosennej zapewnisz sobie zdrowy i wydajny porost, który będzie służył twoim zwierzętom przez cały sezon wypasowy.