Nieocieplony kurnik dla kur

Prawidłowe umiejscowienie ma kluczowy wpływ na zdrowie i dobrostan kur. Kurnik powinien stać w suchym i lekko podwyższonym miejscu, aby nie gromadziła się w nim woda deszczowa i aby podłoga nie zawilgła. Wilgotne środowisko sprzyja bowiem powstawaniu pleśni oraz namnażaniu się bakterii, co może prowadzić do różnych chorób.

Najlepiej jest skierować wejście na południe lub południowy wschód, gdzie w ciągu dnia dociera najwięcej światła słonecznego. Słońce pomaga naturalnie ogrzewać i osuszać wnętrze, poprawiając mikroklimat w kurniku.

Równie ważna jest ochrona budynku przed silnym wiatrem – na przykład poprzez ustawienie go przy ścianie, ogrodzeniu lub za krzewami. Warto także zadbać o spokojne otoczenie bez nadmiernego hałasu i stresu, ponieważ również one mogą negatywnie wpływać na zdrowie oraz nieśność kur.

Nieocieplony kurnik najczęściej buduje się z drewna, które jest naturalnym i odpowiednim materiałem dla kur. Drewniane ściany powinny być solidne, gładkie i bez szczelin, aby zapobiec utracie ciepła oraz przedostawaniu się zimnego powietrza. Wszystkie łączenia należy dokładnie uszczelnić, ponieważ nawet niewielkie nieszczelności mogą powodować niepożądane przeciągi.

Dach musi być wodoszczelny i posiadać odpowiedni spadek umożliwiający odpływ wody oraz śniegu. Podłoga może być drewniana, wykonana z eko plastiku lub laminatu HPL – jednak zawsze konieczne jest zastosowanie odpowiednio grubej warstwy ściółki, która izoluje od chłodu i wilgoci oraz zapewnia kurom komfort.

Dobra wentylacja jest niezbędna także w nieocieplonym kurniku. Kury wytwarzają wilgoć oraz amoniak z odchodów, które bez odpowiedniej wymiany powietrza gromadzą się i stopniowo pogarszają jakość środowiska.

Otwory wentylacyjne powinny być umieszczone wysoko, ponad poziomem grzęd, aby zimne powietrze nie przepływało bezpośrednio na ptaki. Idealnym rozwiązaniem jest możliwość regulacji wentylacji w zależności od pory roku – zimą należy ją ograniczyć, lecz nigdy całkowicie zamykać. Pozwala to zapobiec nadmiernej wilgoci i kondensacji, które są dla kur groźniejsze niż sam chłód.

W nieocieplonym kurniku kluczową rolę odgrywa gruba i sucha ściółka. Najczęściej stosuje się słomę, wióry drewniane lub trociny, które dobrze pochłaniają wilgoć i pomagają utrzymać ciepło. Aby nie dopuścić do jej zawilgocenia i przegrzewania, należy regularnie ją uzupełniać oraz wymieniać.

Grzędy powinny być umieszczone odpowiednio wysoko nad ziemią, aby kury nie miały kontaktu z zimną podłogą. Gniazda lęgowe warto umieścić w spokojnej i nieco zaciemnionej części kurnika, chronionej przed przeciągami, a jednocześnie łatwo dostępnej do czyszczenia i zbioru jaj.

Regularna higiena jest istotna przez cały rok, jednak zimą nabiera jeszcze większego znaczenia. Czyste środowisko zmniejsza ryzyko występowania pasożytów, pleśni oraz infekcji bakteryjnych.

Zaleca się regularne usuwanie odchodów, okresową dezynfekcję kurnika oraz bieżącą kontrolę stanu zdrowia kur. Zdrowe ptaki znacznie lepiej znoszą chłód i stres związany ze zmianami pogody.

Kury są naturalnie odporne i stosunkowo dobrze znoszą niskie temperatury, o ile mają zapewnione suche środowisko bez przeciągów. W okresie zimowym szczególnie ważne jest regularne kontrolowanie stanu ściółki oraz usuwanie wilgotnych miejsc.

Szczególną uwagę należy zwrócić na poidła, aby woda nie zamarzała. Pomóc może częstsza wymiana wody, zastosowanie podkładki izolacyjnej pod poidło lub użycie kabla grzewczego.

Podczas silnych mrozów wentylację można tymczasowo ograniczyć, jednak zawsze należy pozostawić minimalny dopływ świeżego powietrza. Warto również zwiększyć kaloryczność paszy, ponieważ zimą kury zużywają więcej energii na wytwarzanie własnego ciepła niż latem. A co zrobić, jeśli kury przestaną się nieść lub ich nieśność wyraźnie spadnie? Tę kwestię szczegółowo omówiliśmy w naszych wcześniejszych artykułach.