Skręt żołądka

Skręt oznacza obrócenie – w tym przypadku obrócenie żołądka wokół własnej osi. W rezultacie dochodzi do zamknięcia zarówno wejścia, jak i wyjścia z żołądka. W jego wnętrzu zaczynają gromadzić się gazy, a ciśnienie szybko narasta. Żołądek powiększa się do ekstremalnych rozmiarów i uciska ważne naczynia krwionośne zaopatrujące żołądek oraz okoliczne narządy. Dla psa jest to stan bardzo bolesny. Z powodu ograniczonego ukrwienia zaczynają obumierać tkanki, może dojść do pęknięcia naczyń krwionośnych, wstrząsu i ogólnego załamania organizmu. Bez szybkiej pomocy weterynaryjnej pies bardzo szybko umiera z powodu niewydolności krążeniowej.

Dokładna przyczyna powstawania skrętu żołądka nie jest jeszcze w pełni poznana. Do głównych czynników ryzyka zalicza się jednak podanie dużej ilości pokarmu naraz, osłabione mięśnie brzucha, aktywność fizyczną po posiłku, nadmierną fermentację pokarmu w żołądku lub połykanie powietrza. Dużą rolę odgrywa również genetyka – skręt częściej występuje u dużych psów z głęboką i pojemną klatką piersiową. Do predysponowanych ras należą m.in. chart irlandzki, owczarek niemiecki, bokser, seter, dog niemiecki i inne podobne rasy.

Do typowych objawów skrętu żołądka należą wyraźne wzdęcie brzucha, nadmierne ślinienie się (tzw. ślinotok), sztywna postawa i biała piana w pysku. Pies często próbuje wymiotować, lecz bez skutku. Może być niespokojny, zdenerwowany i drżeć. Przyspieszony oddech świadczy o narastającym bólu. Patrząc na dziąsła, można zauważyć zmianę ich koloru – od intensywnie czerwonego aż po blade, w zależności od stopnia wstrząsu i ukrwienia. Do skrętu zwykle dochodzi w ciągu kilku minut do kilku godzin po posiłku. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast działać – zadzwonić do weterynarza i niezwłocznie przewieźć psa na leczenie. To stan, w którym liczą się minuty.

Leczenie polega na szybkim działaniu lekarza weterynarii. Najpierw konieczna jest stabilizacja pacjenta za pomocą terapii infuzyjnej, a następnie przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego, podczas którego żołądek zostaje przywrócony do prawidłowej pozycji. W niektórych przypadkach trzeba usunąć już obumarłą część żołądka. Po operacji zwykle podaje się antybiotyki ze względu na możliwość przedostania się bakterii do krwi, leki wspomagające trawienie oraz papkowatą, łatwostrawną dietę. Weterynarz ustala dokładny przebieg rekonwalescencji, w tym dawkowanie i ilość pokarmu.

Najskuteczniejszą profilaktyką jest zapewnienie psu spokoju po posiłku – najlepiej przez co najmniej 1 do 2 godzin. Dzienną porcję pożywienia warto podzielić na dwa mniejsze posiłki, podawane rano i wieczorem. Ważne jest, aby zapobiegać aktywności fizycznej bezpośrednio po jedzeniu i zadbać, by pies nie połykał pokarmu zbyt łapczywie. Bardzo skutecznym środkiem zapobiegawczym jest tzw. gastropeksja – chirurgiczne przyszycie żołądka do ściany jamy brzusznej. Zabieg ten wykonuje weterynarz i znacząco zmniejsza ryzyko skrętu, ponieważ żołądek zostaje unieruchomiony i nie może się obrócić.