Prosięta i żelazo – dlaczego trzeba je suplementować?

Prosięta rodzą się z bardzo niskim zapasem żelaza (około 50 mg), co wystarcza jedynie na kilka pierwszych dni życia. Wynika to z ograniczonego przenoszenia żelaza z matki na płód podczas ciąży. Dodatkowo mleko macior zawiera tylko minimalne ilości tego pierwiastka (około 1-2 mg dziennie), co nie jest w stanie pokryć rosnącego zapotrzebowania prosiąt (wynoszącego około 7-10 mg dziennie). Prosięta bardzo szybko mogą cierpieć na niedobór żelaza, co prowadzi do anemii.

W przypadku wyczerpania zapasów żelaza pojawiają się objawy jego niedoboru. U prosiąt objawia się to bladością błon śluzowych, najbardziej widoczną na spojówkach. Bladość może być również zauważalna na małżowinach usznych, a w późniejszych stadiach na całym ciele. Zmniejsza się apetyt, co skutkuje wolniejszym przyrostem masy ciała. Następuje ogólne osłabienie organizmu i układu odpornościowego. Prosięta stają się bardziej podatne na choroby zakaźne (zwłaszcza biegunki). W przypadku ciężkiej anemii może dojść nawet do śmierci prosiąt.

Aby zapobiec anemii u prosiąt, konieczne jest podawanie preparatów zawierających żelazo. Pierwszą i najczęściej stosowaną metodą jest aplikacja żelaza domięśniowo (do mięśnia) w 2-5 dniu po narodzinach. Drugą opcją jest podanie doustne w formie pasty lub emulsji. Ta metoda jest często stosowana na mniejszych gospodarstwach.

Prawidłowe podanie żelaza prosiętom po narodzeniu jest niezbędnym elementem każdego chowu świń. Zapobiega licznym problemom zdrowotnym i zapewnia zdrowy wzrost oraz witalność prosiąt. Jest to prosty, ale niezwykle ważny krok.