Jak obcinać pazury u psa?

Zanim przystąpimy do obcinania pazurów, warto poznać ich anatomię i prawidłową budowę. Pazur psa składa się z czterech warstw. Zewnętrzna warstwa, zwana rogówką, jest najtwardsza i najbardziej wytrzymała. Pod nią znajduje się rogówka wewnętrzna, która nie jest tak twarda - składa się ze zrogowaciałych komórek skóry. U starszych psów ta część pazura może być porowata i bardziej krucha. Pod obiema warstwami rogówki znajduje się ochronna część wrażliwego łożyska. Ta miękka tkanka chroni najważniejszy i najbardziej wrażliwy obszar pazura - łożysko pazura, w którym znajdują się nerwy i naczynia krwionośne.

Zbyt długie pazury mogą się łamać, wyginać, a nawet powodować deformację łap podczas chodzenia. Te deformacje często prowadzą do problemów ze stawami, które bolą psa i ograniczają ruch. Dlatego ważne jest, aby zapobiegać tym komplikacjom i regularnie dbać o pazury. Jeśli słyszymy klikanie pazurów psa podczas chodzenia po twardych powierzchniach, jest to wyraźny znak, że są one przerośnięte. Innym ostrzeżeniem może być to, że pies zaczyna nienaturalnie zginać łapy podczas chodzenia, kuleje lub zmienia styl chodzenia, aby uniknąć bólu. Przerośnięte pazury mogą również podrażniać skórę, powodując jej zaczerwienienie, a w gorszych przypadkach prowadzić do infekcji.

Dla wielu właścicieli przycinanie pazurów może być stresującą sprawą, ale przy odpowiedniej technice i odpowiednich narzędziach można to zrobić łatwo i bez obaw. Trzeba tylko wiedzieć, jak to zrobić! Przejdźmy przez całą procedurę krok po kroku.

1) Przygotowanie

Uspokajamy psa, aby czuł się komfortowo. Możemy go pogłaskać, dać mu smakołyki itp. Jeśli zajdzie taka potrzeba (to nawet lepiej), poprosimy drugą osobę o pomoc w przytrzymaniu psa. Łapę psa chwytamy mocno, ale z wyczuciem.

2) Znalezienie legowiska

U większości psów ciemniejsza część pazura jest wyraźnie widoczna - to tam znajdują się nerwy i naczynia krwionośne. Ważne jest, aby nie ingerować w ten obszar, ponieważ jest to wrażliwe łożysko pazura, które zaopatruje pazur w krew. W przypadku jasnych pazurów granica ta jest łatwo dostrzegalna, ale w przypadku ciemnych pazurów sytuacja jest bardziej skomplikowana. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność. Po każdym cięciu należy uważnie obserwować powierzchnię cięcia pazura. Gdy tylko na środku cięcia pojawi się mała czarna kropka, oznacza to: STOP! Właśnie zbliżyłeś się do łożyska pazura. Uderzenie w ten wrażliwy obszar jest nie tylko bolesne dla psa, ale pazur może również mocno krwawić.

3) Przycinanie

Zawsze przycinaj pazury na małe kawałki. Zaczynamy od czubka i tniemy pod kątem około 45°. Powoli pracuj w kierunku łożyska pazura, ale lepiej jest zatrzymać się wcześniej i ewentualnie dostosować pazur później, niż ryzykować obrażenia. Nie zapomnij nagradzać psa smakołykami podczas obcinania - pomoże to stworzyć przyjemniejszą atmosferę, a pies będzie kojarzył pielęgnację pazurów z czymś pozytywnym.

4) Nie zapominamy o piątym palcu ani o pasożytach

Niektóre psy mają piąty palec na przednich łapach, który nie styka się z podłożem i dlatego nie jest naturalnie zakłócany. U niektórych ras pasterns (tj. dodatkowe palce) znajdują się również na tylnych łapach. Pazury te należy regularnie sprawdzać i skracać, ponieważ mają tendencję do przerastania i mogą łatwo ulec zakleszczeniu lub zranieniu.

Nawet przy zachowaniu największej ostrożności może się zdarzyć, że pazur zostanie zbyt głęboko przycięty i zacznie krwawić. W takim przypadku warto mieć pod ręką proszek hemostatyczny, który niemal natychmiast zatrzymuje krwawienie. Wystarczy delikatnie nałożyć go bezpośrednio na krwawiący obszar. Można go dostać w sklepach zoologicznych. Jeśli nie masz proszku, możesz również użyć zwykłych domowych środków - dobrze sprawdza się zwykła mąka lub skrobia kukurydziana. Wystarczy delikatnie wycisnąć niewielką ilość na zraniony pazur. Inną opcją jest delikatne ściśnięcie zranionego miejsca czystą szmatką lub gazą i przytrzymanie przez kilka minut, aż krwawienie ustanie. Ważne jest, aby utrzymać łapę w czystości po leczeniu. Można ją lekko zdezynfekować, na przykład roztworem Betadine - ale należy zachować ostrożność, jeśli pies jest uczulony na jod!