Co zrobić, gdy pies nie je? Najczęstsze przyczyny i wskazówki, jak postępować

Pies może odmawiać nowej suchej karmy, karmy mokrej lub innego smaku, do którego nie jest przyzwyczajony. Nagła zmiana diety może dodatkowo spowodować problemy trawienne. Dlatego nową karmę należy wprowadzać stopniowo, mieszając ją przez kilka dni z dotychczasową.

Zanim zaczniesz podejrzewać problem zdrowotny, zastanów się również, ile przysmaków, resztek ze stołu lub nagród podczas treningu pies otrzymuje w ciągu dnia. Możliwe, że w porze karmienia po prostu nie jest głodny.

Przeprowadzka, podróż, pobyt w nieznanym miejscu, pojawienie się nowego zwierzęcia lub nieobecność bliskiego członka rodziny mogą tymczasowo wpłynąć na apetyt psa. Bardziej wrażliwe psy mogą odmawiać jedzenia również z powodu hałasu, burzy lub zmiany codziennego rytmu.

Pies może być głodny i wykazywać zainteresowanie karmą, ale z powodu bólu nie być w stanie jej zjeść. Typowymi przyczynami są zapalenie dziąseł, ruszający się lub złamany ząb, uraz języka albo trudności z połykaniem.

Zwróć szczególną uwagę, jeśli pies:

• podchodzi do miski, ale po chwili odchodzi,
• wielokrotnie bierze karmę do pyska i ją wypuszcza,
• gryzie tylko jedną stroną pyska,
• nadmiernie się ślini,
• ma nieprzyjemny zapach z pyska,
• odmawia twardej karmy, ale zjada miękkie jedzenie.

Trudności z gryzieniem i połykaniem mogą być związane z chorobami zębów, dziąseł, szczęki, jamy ustnej lub przełyku.

Brakowi apetytu często towarzyszą podrażnienie żołądka, biegunka, wymioty, zaparcia lub ból brzucha. Przyczyną może być nieodpowiednie jedzenie, nagła zmiana karmy, infekcja, pasożyty lub połknięty przedmiot.

Jeśli pies ma wzdęty brzuch, jest niespokojny i wielokrotnie próbuje zwymiotować, ale niczego nie zwraca, może to być stan zagrażający życiu. W takim przypadku należy natychmiast zwrócić się o pomoc weterynaryjną.

Zmniejszony apetyt może towarzyszyć infekcjom, gorączce, chorobom nerek, wątroby, serca, układu oddechowego lub hormonalnego. Brak apetytu może być również spowodowany bólem, działaniem niektórych leków albo spożyciem toksycznej substancji.

Najpierw zwróć uwagę na ogólny stan psa. Obserwuj przede wszystkim:

• jak długo pies nie je,
• czy normalnie pije,
• czy jest aktywny i reaguje jak zwykle,
• czy nie wymiotuje lub nie ma biegunki,
• czy normalnie oddaje mocz i kał,
• czy nie traci na wadze,
• czy coś go nie boli,
• czy nie ma wzdętego lub bolesnego brzucha,
• czy nie mógł zjeść śmieci, zabawki, kości lub toksycznego produktu,
• czy nie doszło do zmiany karmy, otoczenia lub codziennego rytmu.

Weterynarzowi pomoże informacja o tym, kiedy pies ostatnio jadł, co dokładnie otrzymał oraz jakie inne objawy zostały zauważone.

Domowe sposoby należy wypróbowywać tylko wtedy, gdy pies poza tym jest aktywny, pije, nie wymiotuje i nie wykazuje żadnych oznak bólu lub poważnej choroby.

Podaj karmę w spokojnym miejscu

Ustaw miskę w cichym miejscu, w którym psu nie będą przeszkadzać dzieci, inne zwierzęta ani głośne dźwięki. Niektórym psom pomaga również regularny harmonogram karmienia.

Lekko podgrzej karmę

Delikatne podgrzanie mokrej karmy wzmacnia jej zapach. Suchą karmę można lekko zwilżyć ciepłą wodą. Jedzenie nie może jednak być gorące.

Podawaj mniejsze porcje

Zamiast jednej dużej porcji podaj mniejszą ilość. Nie pozostawiaj jednak niezjedzonej karmy w misce przez cały dzień. Po pewnym czasie ją zabierz, a kolejną porcję zaproponuj później.

Ogranicz przysmaki

Dopóki pies nie zacznie ponownie spożywać swojej zwykłej karmy, nie podawaj mu dużej ilości przysmaków ani resztek ze stołu. Ciągłe zastępowanie suchej karmy smaczniejszym jedzeniem może dodatkowo utrwalać wybredność.

Nie zmuszaj psa do jedzenia

Nie podawaj psu jedzenia ani wody na siłę. Jeśli przyczyną jest niedrożność przewodu pokarmowego, wzdęcie, zatrucie lub inny poważny stan, możesz w ten sposób pogorszyć sytuację. Nie podawaj mu również leków przeznaczonych dla ludzi bez konsultacji z weterynarzem.

Skontaktuj się z weterynarzem, jeśli pies nie przyjął żadnego pokarmu przez ponad 24 godziny. W przypadku szczeniąt, starszych psów, bardzo małych ras oraz psów cierpiących na przewlekłe choroby brak apetytu należy skonsultować wcześniej, ponieważ ich stan zdrowia może pogorszyć się szybciej.

Natychmiast zwróć się o pomoc weterynaryjną, jeśli wraz z brakiem apetytu pojawią się:

• powtarzające się wymioty lub silna biegunka,
• krew w wymiocinach lub kale,
• znaczne osłabienie, apatia lub utrata przytomności,
• wzdęty i bolesny brzuch,
• powtarzające się nieskuteczne próby wymiotowania,
• trudności z oddychaniem,
• drżenie, drgawki lub zaburzenia koordynacji,
• podejrzenie zatrucia,
• podejrzenie połknięcia ciała obcego,
• silny ból,
• odmawianie picia wody lub oznaki odwodnienia.

Powtarzające się wymioty, krew w kale, osłabienie lub powiększający się brzuch mogą świadczyć o poważnym stanie, który wymaga szybkiego badania weterynaryjnego.

Weterynarz zapyta, jak długo utrzymuje się brak apetytu, jaką karmę pies zwykle otrzymuje, czy nastąpiły zmiany w diecie oraz czy pojawiły się inne objawy. Następnie może zbadać jamę ustną, zęby, brzuch, zmierzyć temperaturę i ocenić ogólny stan zdrowia psa.

W zależności od wyników może zalecić badanie krwi i moczu, prześwietlenie, badanie ultrasonograficzne lub inne metody diagnostyczne. Leczenie zawsze zależy od przyczyny i może obejmować zmianę diety, leki przeciwbólowe lub przeciwwymiotne, uzupełnienie płynów albo leczenie konkretnej choroby.

Jednorazowe pominięcie posiłku przez zdrowego i aktywnego psa nie musi być powodem do paniki. Jeśli jednak pies nie je przez dłuższy czas, wygląda na chorego lub pojawią się dodatkowe dolegliwości, nie próbuj rozwiązywać problemu wyłącznie poprzez zmianę karmy.

Odpowiednio wczesna wizyta u weterynarza może pomóc wykryć bolesny ząb, problem trawienny lub poważniejszą chorobę, zanim stan zdrowia psa wyraźnie się pogorszy.